youtube twitter

Πολιτική της ΕΕ στη Μέση Ανατολή και στη Βόρειο Αφρική

Δευτέρα, 07 Μαρτίου 2011

Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης προς την Επιτροπή Άρθρο 117 του Κανονισμού

ΕΡ: Θέμα: Η πολιτική της ΕΕ στη Μέση Ανατολή και της χώρες της Βορείου Αφρικής
Την ώρα που το πολιτικό τοπίο στη Μέση Ανατολή και τις χώρες της Βορείου Αφρικής υφίσταται κοσμογονικές αλλαγές και ενώ η πρωτοφανής βία κατά των διαδηλωτών κλιμακώνεται σε πολλές χώρες, η ΕΕ συνεχίζει να είναι απλός παρατηρητής των εξελίξεων. Το κύμα αντίδρασης και οι λαϊκές εξεγέρσεις συνεχώς εξαπλώνονται, με τη Λιβύη να αποτελεί το νέο πεδίο βίαιων συγκρούσεων μεταξύ καθεστωτικών και διαδηλωτών.


Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, ερωτάται η Επιτροπή:
— Ποια είναι η παρουσία της ΕΕ και ποιες δράσεις έχει ουσιαστικά αναλάβει για να αποτρέψει το αιματοκύλισμα στην περιοχή;
— Σχεδιάζει η Επιτροπή να αναστείλει προγράμματα χρηματοδότησης σε καθεστώτα της περιοχής που παραβιάζουν θεμελιώδη ανθρώπινα διακαιώματα;
— Στην περίπτωση της Λιβύης παρατηρείται μια ανεξήγητη αμφιθυμία σχετικά με το καθεστώς Καντάφι. Η απλή καταδίκη της βίαιης καταστολής των διαδηλώσεων στη Λιβύη σαφέστατα δεν αρκεί για την εξομάλυνση της κατάστασης. Σκοπεύει να πάρει η Επιτροπή σαφή θέση για το καθεστώς Καντάφι;
— Θεωρεί η Επιτροπή ότι η μέχρι σήμερα στάση της ΕΕ έναντι των ολοκληρωτικών καθεστώτων στην περιοχή ήταν λανθασμένη; Πιστεύει ότι, στο όνομα της σταθερότητας, παρατηρήθηκε ιδιαίτερη ανοχή σε καθεστώτα που, μεταξύ των άλλων, συνδέθηκαν με τρομοκρατικές ενέργειες;
— Ποια σκοπεύει να είναι η στάση της έναντι της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, η οποία, σύμφωνα με δημοσιεύματα έγκυρων παρατηρητών, φέρεται να είναι βασικός παράγων στις κινητοποιήσεις στις χώρες της Βορείου Αφρικής;

12 Μαΐου 2011

Απάντηση της Ύπατης Εκπροσώπου/Αντιπροέδρου Catherine Ashton εξ ονόματος της Επιτροπής
Όσον αφορά τις λαϊκές εξεγέρσεις που λαμβάνουν χώρα στην περιοχή της νότιας Μεσογείου από τον Δεκέμβριο του 2010, η βασική προτεραιότητα της ΕΕ ήταν και εξακολουθεί να είναι, η προστασία του άμαχου πληθυσμού. Η ΕΕ έχει ζητήσει επανειλημμένα από τις αρχές διαφόρων χωρών (π.χ. Αλγερία, Μπαχρέιν, Συρία, Υεμένη) να δείξουν συγκράτηση και να επιτρέψουν στους διαδηλωτές να εκφράζουν τις απόψεις τους ειρηνικά. Στην περίπτωση της Λιβύης, η ΕΕ έχει υιοθετήσει περιοριστικά μέτρα κατά του καθεστώτος και έχει λάβει ευρύ φάσμα πρωτοβουλιών με σκοπό την προστασία του άμαχου πληθυσμού.

Ως αποτέλεσμα της βαναυσότητας του καθεστώτος κατά των ίδιων των πολιτών του, η ΕΕ αποφάσισε να αναστείλει τις διαπραγματεύσεις της συμφωνίας-πλαισίου ΕΕ-Λιβύη και ταυτόχρονα όλες τις ισχύουσες συμβάσεις συνεργασίας με τη Λιβύη από τις 22 Φεβρουαρίου.

Η ανακοίνωση «Εταιρική σχέση με τις χώρες της νότιας Μεσογείου για τη δημοκρατία και την κοινή ευημερία» προτείνει σχέδια για την επανεξέταση της συνεργασίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τους γείτονες της νότιας Μεσογείου βάσει αρχών, όπως η σχέση ισότιμων εταίρων, η σύμπνοια, η στήριξη των δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων και η διαφοροποίηση.

Στο έκτακτο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 11ης Μαρτίου, η ΕΕ προέβη σε δήλωση στην οποία αναφέρει ότι ο συνταγματάρχης Καντάφι πρέπει να εγκαταλείψει αμέσως την εξουσία και συμπληρώνει ότι το καθεστώς του έχει απολέσει πλήρως τη νομιμότητά του και δεν αποτελεί πλέον συνομιλητή της ΕΕ. Στο έκτακτο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 24ης Μαρτίου, η ΕΕ εξέφρασε την ικανοποίησή της μετά την έκδοση της απόφασης του Συμβουλίου Ασφαλείας των ΗΕ αριθ. 1973 (UNSCR) και τόνισε ότι είναι αποφασισμένη να συμβάλει στην εφαρμογή της. Επανέλαβε δε την έκκλησή της προς στον συνταγματάρχη Καντάφι να εγκαταλείψει αμέσως την εξουσία, ούτως ώστε να μπορέσει η Λιβύη να μεταβεί ταχέως, ευτάκτως και με ιδία ηγεσία σε δημοκρατικό καθεστώς.

Η ΕΕ έχει θέσει τον σεβασμό των δημοκρατικών αρχών και του κράτους δικαίου στην πρώτη γραμμή των πολιτικών της με τις χώρες της νότιας Μεσογείου, τόσο σε διμερές επίπεδο, μέσω του πολιτικού διαλόγου και των διατάξεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα που περιλαμβάνονται στις διάφορες συμφωνίες σύνδεσης, όσο και σε περιφερειακό επίπεδο, μέσω της στήριξης προς την κοινωνία των πολιτών και τις δημοκρατικές αξίες.
Στην Μουσουλμανική Αδελφότητα, ως ομάδα, είχε απαγορευθεί προηγουμένως η συμμετοχή στην πολιτική ζωή της Αιγύπτου, μολονότι ορισμένα μέλη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας συμμετείχαν ως «ανεξάρτητοι υποψήφιοι». Πολλοί παρατηρητές θεωρούν ότι τα μέλη αυτά αποτελούν σημαντικούς παράγοντες στο πλαίσιο της μεταβατικής διαδικασίας την οποία διέρχεται τώρα η Αίγυπτος.

Σύμφωνα με τη θέση της ΕΕ, όλες οι πολιτικές δυνάμεις πρέπει να τηρούν τις δημοκρατικές αρχές, τα ανθρώπινα δικαιώματα και το κράτος δικαίου.