Εκτύπωση αυτής της σελίδας

Αύξηση καλλιέργειας οπίου στο Αφγανιστάν

Πέμπτη, 21 Νοεμβρίου 2013

Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης προς την Επιτροπή Άρθρο 117 του Κανονισμού

ΕΡ: Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση της Υπηρεσίας του ΟΗΕ κατά των ναρκωτικών και της εγκληματικότητας (UNODC) που δόθηκε πρόσφατα στη δημοσιότητα, οι εκτάσεις με καλλιέργειες οπίου στο Αφγανιστάν αυξήθηκαν σε επίπεδα ρεκόρ το 2013.


Σύμφωνα με τα πορίσματα της εν λόγω έκθεσης, η έκταση των καλλιεργημένων περιοχών αυξήθηκε κατά 36%, ήτοι από 1 540 000 στρέμματα το 2012 σε 2 090 000 στρέμματα το 2013, ενώ η παραγωγή οπίου από το οποίο παράγεται η ηρωίνη, ανήλθε τελικά σε 5.500 τόνους το 2013 (+49% σε σχέση με το 2012).
Σύμφωνα με την UNODC, οι καλλιεργητές ενδεχομένως αύξησαν την παραγωγή για να εξασφαλίσουν πόρους απέναντι σε ένα αβέβαιο μέλλον που μπορεί να ακολουθήσει την αποχώρηση των διεθνών δυνάμεων το 2014, ενώ επισημαίνει ότι το 90% των καλλιεργειών είναι συγκεντρωμένο σε εννέα επαρχίες, οι οποίες θεωρούνται προπύργια των Ταλιμπάν.
Δεδομένου ότι η ΕΕ αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους χορηγούς επίσημης αναπτυξιακής βοήθειας (ΕΕΒ) και ανθρωπιστικής βοήθειας στο Αφγανιστάν, ερωτάται η Επιτροπή:
1. Συμφωνεί με τα ευρήματα της έκθεση της UNODC; Ποια είναι η δική της αξιολόγηση για τις υπόλοιπες επαρχίες της χώρας, οι οποίες ελέγχονται από την αφγανική κυβέρνηση;
2. Πώς αξιολογεί τα χρηματοδοτούμενα από την Επιτροπή προγράμματα για την καταπολέμηση της παράνομης παραγωγής και διακίνησης ναρκωτικών στο Αφγανιστάν;
3. Εν όψει της αποχώρησης της Διεθνούς Δύναμης του ΝΑΤΟ (ISAF) από το Αφγανιστάν, σκοπεύει να αναλάβει πρόσθετες δράσεις για την καταπολέμηση της καλλιέργειας οπίου στο Αφγανιστάν, και κυρίως για την καταστολή των διαύλων προμήθειάς του, οι οποίες χρηματοδοτούν σε μεγάλο βαθμό την αιματηρή πολεμική εκστρατεία των Ταλιμπάν κατά των αφγανικών κυβερνητικών δυνάμεων;
4. Σκοπεύει να επεκτείνει τα προγράμματα της στις νότιες επαρχίες της χώρας;

ΑΠ:
EL E-013214/2013 Απάντηση του κ. Piebalgs εξ ονόματος της Επιτροπής (29.1.2014)

1) Αδιαμφισβήτητα, η καλλιέργεια οπίου και η ανασφάλεια είναι άρρηκτα συνδεδεμένες. Μελέτες χρηματοδοτούμενες από την ΕΕ επιβεβαιώνουν ότι ο κατακερματισμός της εξουσίας και η έλλειψη ελέγχου σε θύλακες βίας αποτελούν τα κύρια εμπόδια στη συρρίκνωση της παραγωγής. Οι απαγορεύσεις του οπίου αποδείχθηκαν αναποτελεσματικές στις περιπτώσεις περιορισμένων εναλλακτικών πηγών εισοδήματος και ευκαιριών της αγοράς. Σύμφωνα με έρευνα του Γραφείου των Ηνωμένων Εθνών για τον 'Ελεγχο των Ναρκωτικών και την Πρόληψη του Εγκλήματος (UNODC), πέρα από την ασφάλεια, οι υψηλές τιμές υπήρξαν καθοριστικός παράγοντας στην αύξηση της παραγωγής για το 2013. Συνεπώς, σημειώθηκε αύξηση των καλλιεργειών σε περιοχές στις οποίες οι εξεγέρσεις δεν υποχωρούν (Helmand, Kandahar, Uruzgan ad Farah), καθώς επίσης και επανεμφάνισή τους σε επαρχίες στις οποίες οι καλλιέργειες παπαρούνας είχαν μέχρι πρότινος εξαλειφθεί (Faryah και Balkh). Η εν λόγω αύξηση της παραγωγής οφείλεται στη σημερινή οικονομική κρίση η οποία συνδέεται με την αστάθεια που αναμένεται κατά το τρέχον έτος εκλογών.

2) Από το 2009, η ΕΕ κατάργησε σταδιακά την άμεση χρηματοδότηση ορισμένων παρεμβάσεων για την καταπολέμηση των ναρκωτικών προς υιοθέτηση μιας πιο ολοκληρωμένης προσέγγισης, η οποία στηρίζει τις νόμιμες καλλιέργειες και τα εναλλακτικά βιοποριστικά μέσα, την έρευνα, την ενίσχυση του κράτους δικαίου και την παροχή ιατρικής βοήθειας στους τοξικομανείς. Ωστόσο, τα οφέλη από αυτή τη νέα προσέγγιση θα αρχίσουν να διαφαίνονται μόνο μακροπρόθεσμα, εξαιτίας της υψηλής ανασφάλειας και της διαφθοράς στο Αφγανιστάν.

3) Η εκρίζωση της καλλιέργειας παπαρούνας δεν έχει επιφέρει έως τώρα ικανοποιητικά αποτελέσματα, καθώς η παραγωγή απλώς μεταφέρθηκε σε νέες περιοχές. Η ΕΕ θα συνεχίσει να στηρίζει μια ολιστική προσέγγιση, προσπάθειες σε περιφερειακό επίπεδο, καθώς επίσης και το περιφερειακό πρόγραμμα του UNODC (5 εκατ. ευρώ). Το πρόγραμμα αυτό προβλέπει συνεργασία σε νομικά θέματα, θέματα επιβολής του νόμου σε περιφερειακό επίπεδο, πρόληψης και θεραπείας της τοξικομανίας, και ανάλυσης δεδομένων.

4) Η ΕΕ δεν χορηγεί κονδύλια με γεωγραφικά κριτήρια. Τα εθνικά προγράμματα που στηρίζει λειτουργούν ήδη στο Νότο στο βαθμό του δυνατού, εξαιτίας περιορισμών ασφάλειας.