youtube twitter
Εκτύπωση αυτής της σελίδας

Σε αδιέξοδο ως κοινωνία;

Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2008

Τη γνώμη για το αν βρισκόμαστε σε αδιέξοδο ως κοινωνία αλλά και για τις προοπτικές διεξόδου από την κρίση ζήτησε η «Κ» από την κα Μαριέττα Γιαννάκου. Από την «Κ» ετέθησαν τέσσερις συγκεκριμένες ερωτήσεις:
1. Τα πρόσφατα επεισόδια έχουν χαρακτηριστικά κοινωνικής έκρηξης;
2. Υπάρχει τελικά πρόβλημα αστυνομικής βίας στην Ελλάδα;
3. Η αποδόμηση -μεταπολιτευτικά- του κράτους και των μηχανισμών ασφαλείας μάς έχουν οδηγήσει στο άλλο άκρο;
4. Πόσο δικαιολογημένη είναι η διαπίστωση περί γενικευμένου κλίματος ανομίας;


1. Δεν είναι αμιγώς κοινωνική έκρηξη. Ωστόσο η κοινωνική βλάβη είναι σημαντικότερη από την οικονομική. Το μήνυμα που εισπράττεται από τα επεισόδια είναι καθαρά μηδενιστικό, όπως εδώ και χρόνια εκπέμπεται από ετερόκλητες ομάδες του περιθωρίου. Αναγνωρίζουμε τον ενθουσιασμό, το πάθος και τη ζωντάνια με την οποία τα νέα παιδιά εκφράζονται κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες. Είναι όμως απαραίτητο να συνειδητοποιήσουμε όλοι ότι μόνο η κοινωνία με δημοκρατική συγκρότηση και αίσθηση των υποχρεώσεων μπορεί να φέρει πρόοδο και ανάπτυξη. Δικαιώματα στα πάντα χωρίς υποχρεώσεις δεν μπορούν να υπάρξουν.

2. Η Αστυνομία σε όλο τον κόσμο είναι δύναμη προστασίας των πολιτών και καταστολής των εγκληματικών πράξεων. Ωστόσο κατά καιρούς έχουν παρατηρηθεί φαινόμενα απόκλισης από αυτόν τον στόχο, εξαιτίας διαφόρων αιτιών μεταξύ των οποίων η προσωπικότητα του αστυνομικού οργάνου που ξεπερνά τα όρια. Ο τρόπος που στελεχώνεται το Αστυνομικό Σώμα (πανελλήνιες εξετάσεις), τα νέα δεδομένα σε επίπεδο τεχνολογίας και η δημοκρατική συγκρότηση της χώρας μας δεν αποτελούν υπόστρωμα ώστε να αναπτυχθεί γενικότερα αστυνομική βία. Φαινόμενα μεμονωμένα οφείλουν να αντιμετωπίζονται πολύ αυστηρά από το ίδιο το Αστυνομικό Σώμα.

3. Οι μηχανισμοί που προστατεύουν την εθνική ασφάλεια έναντι πάσης φύσεως κινδύνου, στους οποίους περιλαμβάνεται το οργανωμένο έγκλημα και η παγκοσμιοποίησή του, αλλά και οι δήθεν επαναστατικές ομάδες των κρυπτομένων πίσω από τις κουκούλες, μπορούν να είναι αποτελεσματικότεροι στη δημοκρατία. Φυσικά η λειτουργία του συστήματος εξαρτάται και από το πόσο αξιόπιστο κράτος έχουμε σε όλα τα επίπεδα και τις δραστηριότητες. Οι ταραχές των τελευταίων ημερών αλλά και άλλα γεγονότα των τελευταίων δεκαετιών αφήνουν την υπόνοια ότι οι μηχανισμοί ασφαλείας είναι ανεπαρκείς, με αποτέλεσμα οι διάφοροι ταραχοποιοί να διευρύνουν τις δραστηριότητές τους. Αυτό δημιουργεί κοινωνική ανασφάλεια και φόβους.

4. Είναι αλήθεια ότι το φαινόμενο δεν είναι ξένο στη χώρα μας. Και διαφθορά υπάρχει και παρανομία και όχι ιδιαίτερος σεβασμός στους νόμους του κράτους. Τα ανοιχτά σύνορα, η κατάρρευση του σοσιαλισμού είναι επίσης παράγοντες που διόγκωσαν την εγκληματικότητα στην περιοχή των Βαλκανίων αλλά και ευρύτερα. Δυστυχώς η ανομία δεν τιμωρείται όπως πρέπει και όταν κάποιος εμφανίζεται, ιδιαίτερα σε πολιτικό επίπεδο, αυστηρός και ασυμβίβαστος, ομάδες ολόκληρες επιχειρούν να τον αποδομήσουν και να τον καταστρέψουν, γιατί η ατιμωρησία στη χώρα μας έχει γίνει καθεστώς. Η πάταξη της ανομίας εκ των κάτω προς τα άνω, είναι ο καλύτερος τρόπος για να γκρεμιστούν τα μικρά φέουδα του κρατικού μηχανισμού που στηρίζουν και τις παρεκκλίσεις των υψηλά ισταμένων.