youtube twitter

Αν η ΝΔ τον χρειαστεί δε θα πεί όχι ο Καραμανλής

Σάββατο, 17 Δεκεμβρίου 2011

Συνέντευξη στον Γιώργο Ε. Χριστοφορίδη

Δεν απέκλεισε την επανεμφάνιση Καραμανλή στα κομματικά της Ν.Δ. η ευρωβουλευτής της Ν.Δ. και πρώην υπουργός στις κυβερνήσεις του Κώστα Καραμανλή, Μαριέττα Γιαννάκου, σε συνέντευξη που παραχώρησε στο newsbomb.gr.
«Εάν χρειαστεί το κόμμα και η παράταξη τη βοήθειά του πρώην πρωθυπουργού, δε νομίζω ότι θα πει όχι. Η Ν.Δ. δεν έχει κανένα σύμπλεγμα. Εχει αλλάξει πολλές φορές ηγεσία. Και όλα έχουν τη σειρά τους. Ο καθένας έχει την ευκαιρία του. Είμαστε σε μια εποχή που πρέπει να δουλέψουμε όλοι μαζί», τόνισε η κυρία Γιαννάκου.

Η ίδια δε θεωρεί ότι στη Ν.Δ. υπάρχουν ομάδες, αλλά φυσιολογικές αποχρώσεις τις οποίες πρέπει, όλες, να τις λαμβάνει κανείς υπόψη του για να φτιάξει κάτι καλό.
Η κυρία Γιαννάκου ξεκαθάρισε στο newsbomb.gr ότι δε θα επιθυμούσε μια κυβέρνηση Ν.Δ. και ΛΑΟΣ, ακόμη και σε περίπτωση που, μαζί, τα δύο κόμματα έφταναν τους 151 βουλευτές: «Σε βασικά ζητήματα έχουμε τελείως διαφορετική άποψη. Η Ν.Δ. έχει αρχές και αξίες από το 1974 και διαφέρουν πάρα πολύ από τις απόψεις που κατά καιρούς έχει εκφράσει το ΛΑΟΣ».
Οσο για τον αν η Ν.Δ. αισθάνεται συμπολιτευόμενη αντιπολίτευση ή αντιπολιτευόμενη συμπολίτευση -κατά την «ατάκα» Βενιζέλου- η κυρία Γιαννάκου θεωρεί ότι το κόμμα της, όχι μόνο δε δημιουργεί κανένα πρόβλημα στην κυβέρνηση, αλλά βοηθά τον κ. Παπαδήμο με την κριτική του σε ορισμένες πράξεις υπουργών: «Μην ξεχνάτε ότι πηγαίνουμε σε εκλογές και πολλοί μπορεί να σκέφτονται ότι υπερέχει η προσπάθεια για εκλογική επιτυχία από τη γενική προσπάθεια».
Τέλος, η ευρωβουλευτής της Ν.Δ. -που μίλησε στο newsbomb.gr στο πλαίσιο της ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο- δεν έκρυψε «μια κάποια απογοήτευση μετά τις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής της 9ης Δεκεμβρίου. Δεν υπάρχει η αίσθηση ότι βρήκαμε την τελική λύση και πως όλα θα πάνε καλά. Καθόλου δεν αποκλείω το ενδεχόμενο πολύ σύντομα να χρειαστεί να λάβουμε ξανά, νέες αποφάσεις».

Διαβάστε το πλήρες κείμενο της συνέντευξης της κυρίας Γιαννάκου στο newsbomb.gr:

Τι γεύση σας άφησε η Σύνοδος Κορυφής της 9ης Δεκεμβρίου;

Κατ' αρχήν, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο απογοητεύτηκε κάπως από την αναιρεθείσα απόφαση της 21ης Ιουλίου, καθώς οι χώρες που τη συνυπέγραψαν άρχισαν να την αμφισβητούν από την επομένη. Σε ό,τι αφορά την τροποποίηση των συνθηκών, τώρα, το Κοινοβούλιο απαιτεί ευρωπαϊκή συνέλευση η οποία, όμως, μαζί με τις χώρες που θα πρέπει να την περάσουν από τη βουλή τους ή να κάνουν δημοψήφισμα, μπορεί να τραβήξει ακόμη και οκτώ χρόνια. Θα είναι πολύ αργά. Το συμβούλιο επέλεξε μια διακρατική συμφωνία, όχι απλώς διακυβερνητική, δηλαδή τύπου Σένγκεν -εξαιρουμένης της Μ. Βρετανίας.
Στην πραγματικότητα, η ίδια η συνθήκη της Λισσαβόνας -η οποία δεν έχει ακόμα εφαρμοστεί πλήρως - δίνει περιθώρια για νομολογία σχετική με τις κυρώσεις και ό,τι αφορά στην εφαρμογή ενός συμφώνου σταθερότητας. Το σύμφωνο σταθερότητας, που έγινε το 1998, παραβιάστηκε το 2003 από Γαλλία και Γερμανία, με αποτέλεσμα να αρχίσουν πραγματικό πάρτι οι άλλες χώρες εν συνεχεία. Αρα, το κοινοβούλιο δε βλέπει τον πολιτικό χαρακτήρα των πρόσφατων προσπαθειών.
Εγώ θα ήθελα τις αποφάσεις λίγο πιο διευρυμένες. Εστω, με διακρατική συμφωνία για να γίνουν γρήγορα. Όμως, από τα μέχρι στιγμής διαλαμβανόμενα, το Συμβούλιο εμμένει με τρόπο έντονο στη δημοσιονομική πειθαρχία, χωρίς να επεκτείνεται σε ζητήματα ανάπτυξης και δημιουργίας θέσεων εργασίας που είναι καίρια για να αντιμετωπιστεί η κρίση. Επίσης, υπάρχουν απογοητεύσεις γιατί δεν αναφέρεται τίποτα ως προς το ρόλο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Δεν ξεκαθαρίζεται η υπόθεση των ευρωπαϊκών ομολόγων για τα οποία το κοινοβούλιο ζήτησε από την Επιτροπή να φέρει πρόταση -όπως και έπραξε- ούτε το θέμα των ιδίων πόρων, όπου περιλαμβάνονται και οι φόροι για τις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές.
Δεν υπάρχει, λοιπόν, η αίσθηση ότι βρήκαμε την τελική λύση και όλα θα πάνε καλά. Υπάρχει κάποια απογοήτευση. Καθόλου δεν αποκλείω το ενδεχόμενο πολύ σύντομα να χρειαστεί να λάβουμε ξανά, νέες αποφάσεις.

Σε αυτό το πλαίσιο, τι μπορούμε να περιμένουμε από την κυβέρνηση Παπαδήμου;

Η κυβέρνηση Παπαδήμου δε μπορεί να κάνει θαύματα. Είναι ένας συμβιβασμός για να οδηγηθούμε στην απόφαση από τον ελληνικό λαό, γιατί -τελικά- η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, με βάση το πρόγραμμα που είχε, εστερήθηκε νομιμοποίησης για αυτά που ήθελε να κάνει. Σημασία έχει να δούμε αν θα αποδώσει το PSI, το κούρεμα του 50%...

Για το οποίο τα μηνύματα δεν είναι και ό,τι καλύτερο...

Το πρόβλημα είναι και η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα μεγάλα έργα σταμάτησαν στην Ελλάδα τελείως. Οι τράπεζες δε χρηματοδοτούν τις εταιρείες. Ούτε τις μικρομεσαίες. Οπως αντιλαμβάνεστε, στερούνται ρευστότητας παρά τη βοήθεια που τους δόθηκε από το κράτος. Άρα, πώς θα δημιουργηθούν θέσεις εργασίας, πώς θα κινηθεί η αγορά, πώς θα μπορέσει το κράτος να εισπράξει περισσότερα έσοδα; Δε μπορούν να μπουν άλλοι φόροι. Βεβαίως, πρέπει να μειωθούν και οι δαπάνες, αλλά αυτό δεν αρκεί. Πρέπει να έχεις και περισσότερα έσοδα. Ασφαλώς, το ένα κομμάτι είναι η φοροδιαφυγή. Το άλλο κομμάτι, όμως, είναι τα έσοδα που λείπουν επειδή κλείνουν δουλειές, επιχειρήσεις, μειώνονται τα έσοδα από το ΦΠΑ, μειώνονται τα έσοδα των Ταμείων από τη μείωση των μισθών στον ιδιωτικό τομέα και τη μείωση των θέσεων εργασίας, άρα δημιουργούνται νέες υποχρεώσεις για το κράτος, άρα... Φαύλος κύκλος.

Θα υποχρεωθεί, λοιπόν, ο κ. Παπαδήμος να λάβει νέα μέτρα;

Δεν το πιστεύω, διότι θα διαλυθεί η κυβέρνηση η οποία στηρίζεται στα τρία κόμματα. Αλλά πρέπει να εξειδικεύσει τις αποφάσεις της 26ης και 27ης Οκτωβρίου. Και αυτό οπωσδήποτε θα περιλαμβάνει μέτρα.

Στο πλαίσιο της κυβέρνησης Παπαδήμου, εσείς νιώθετε να είστε συμπολιτευόμενη αντιπολίτευση ή αντιπολιτευόμενη συμπολίτευση;

Όχι, η Ν.Δ. δεν είναι αυτό που είπε ο κ. Βενιζέλος. Προσέξτε: Πρόκειται για μια κυβέρνηση την οποία στηρίζουν τρία κόμματα, αλλά ο κορμός της και όλη η διοίκηση είναι του ΠΑΣΟΚ. Δεν είναι μια κυβέρνηση συνεργασίας, με την έννοια του όρου. Παρά ταύτα, η Ν.Δ. δε δημιουργεί κανένα πρόβλημα στην κυβέρνηση. Αντίθετα, βοηθά με την κριτική της σε ορισμένες πράξεις επί μέρους υπουργών. Μην ξεχνάτε ότι πηγαίνουμε σε εκλογές και πολλοί μπορεί να σκέφτονται ότι υπερέχει η προσπάθεια για εκλογική επιτυχία από τη γενική προσπάθεια. Εγώ δε μπορώ να μην αναγνωρίσω ότι υπάρχουν άνθρωποι που βάζουν το εθνικό συμφέρον πάνω από το κομματικό, αλλά υπάρχουν και κάποιοι που δεν το κάνουν.

Είπατε «πηγαίνουμε σε εκλογές». Είστε βέβαιη;

Κανείς δε θα πει όχι, αν παραταθεί ο βίος της κυβέρνησης μια-δυο βδομάδες μετά τις 19 Φεβρουαρίου. Το είπε και ο πρόεδρος του κόμματος. Από εκεί και πέρα, η κυβέρνηση Παπαδήμου έχει ένα συγκεκριμένο mandate. Αυτό συμφώνησαν τα κόμματα, αυτό πρέπει να γίνει. Πρέπει να υπάρξει νομιμοποίηση δια της ψήφου.

Αρα, σε περίπτωση που ΠΑΣΟΚ και ΛΑΟΣ θελήσουν να καθυστερήσουν περαιτέρω τις εκλογές, ο Αντώνης Σαμαράς πρέπει να αποχωρήσει;

Δε νομίζω ότι θα χρειαστεί. Νομίζω ότι θα τηρηθεί η συμφωνία. Ο κ. Παπαδήμος δεν ασκεί πολιτική per se, αλλά εν ονόματι τριών πολιτικών δυνάμεων. Είναι ένας έμπειρος άνθρωπος. Δε νομίζω ότι θα γίνουν λάθη επ' αυτού.

Από το εξωτερικό δε βλέπετε πίεση για να καθυστερήσουν οι εκλογές;

Όχι, οι εταίροι είναι ενήμεροι για το θέμα των εκλογών.

Εστω, λοιπόν, ότι πάμε σε εκλογές τέλη Φεβρουαρίου, αρχές Μαρτίου. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η Ν.Δ. απομακρύνθηκε από την αυτοδυναμία με την είσοδό της στην κυβέρνηση Παπαδήμου...

Κοιτάξτε, εμείς επιδιώκουμε την αυτοδυναμία για να εφαρμοστεί ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα. Είχαμε προβλέψει όλη αυτή την κακή εξέλιξη και σήμερα το δέχονται όλοι. Ομως, εκλογές είναι και ποτέ δεν ξέρουμε τι θα φέρει η κάλπη.

Ας δούμε και τα δύο σενάρια. Πρώτον: Μια μονοκομματική κυβέρνηση μπορεί να αντιμετωπίσει τα σημερινά μείζονα προβλήματα ή, μήπως, κινδυνεύει ο Αντώνης Σαμαράς να ακολουθήσει την πορεία του Γιώργου Παπανδρέου;

Μα, ακόμη και σε περίπτωση αυτοδυναμίας, είναι φυσικό κ. Σαμαράς να ζητήσει συναίνεση για τα μεγάλα θέματα. Αλλωστε, την έδωσε και ο ίδιος στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Αρα, δε βλέπω γιατί δε μπορεί να γίνει μία συνεννόηση. Μάλιστα, τώρα που όλοι έχουν αποκτήσει κατά κάποιον τρόπο γνώση της πραγματικής κατάστασης, δε μπορούν να λένε πράγματα εκτός λογικής. Αρα, δε βλέπω γιατί να μη βοηθηθεί μια κυβέρνηση να τα καταφέρει. Είμαστε σε μια δύσκολη φάση. Σήμερα είναι αυτή η κυβέρνηση, αύριο είναι η άλλη. Αλλά η δυσκολία δε σταματάει.

Λογικά ακούγονται αυτά, ωστόσο αναρωτιέμαι -ρεαλιστικά- πόσο πιθανό είναι το ΠΑΣΟΚ... να ξαναρχίσει τα ίδια;
...και, μάλιστα, το ΠΑΣΟΚ στην κατάσταση που θα έχει περιέλθει μετά τις εκλογές. Ολα αυτά, σε μια Βουλή τουλάχιστον επτακομματική. Πόσο πιθανό είναι να καταφέρουν τα κόμματα να συνεννοηθούν μεταξύ τους και να βάλουν πλάτη σε μια κυβέρνηση Ν.Δ.;

Αυτό θα επιχειρήσει, νομίζω, η ηγεσία της Ν.Δ. και θα δει πώς διαμορφώνεται η κατάσταση. Γιατί είναι μια κατάσταση επείγουσα, τελείως διαφορετική από αυτά που είχαμε μάθει. Επομένως, και τα πράγματα που μπορούμε να κάνουμε μπορεί να είναι και διαφορετικά από αυτά που ξέρουμε.

Πάμε στο δεύτερο ενδεχόμενο: Εστω ότι δεν είναι αυτοδύναμη η Ν.Δ. Κατ' αρχήν, εσείς θα βλέπατε μια συγκυβέρνηση με το ΛΑΟΣ, εφόσον βγαίνουν τα κουκιά;

Εγώ όχι. Δεν θα επιθυμούσα μια κυβέρνηση με το ΛΑΟΣ.

Γιατί;

Γιατί σε βασικά ζητήματα έχουμε τελείως διαφορετική άποψη. Δεν τους κατηγορώ. Εχουμε άλλη άποψη. Η Ν.Δ. έχει κάποιες αρχές και αξίες που δεν είναι σημερινές. Είναι από το 1974 και διαφέρουν πάρα πολύ από τις απόψεις που κατά καιρούς έχει εκφράσει το ΛΑΟΣ.

Αφού απορρίπτετε μια συγκυβέρνηση με το ΛΑΟΣ, βλέπετε πιθανότητα για ευρύτερες συγκλίσεις ή θεωρείτε πιο πιθανό να πάμε ξανά σε εκλογές;

Η ηγεσία της Ν.Δ. έχει δείξει και προσαρμογή στις συνθήκες και έχει βάλει τη λογική και το καλό της χώρας πάνω από τα κομματικά. Θα το δει εκείνη τη στιγμή.

Ανησυχείτε, όμως, για την επίπτωση ενός εκλογικού αποτελέσματος κατώτερου του αναμενόμενου στη Ν.Δ. συνολικά, δεδομένων και ορισμένων υπαρξιακών προβληματισμών που εκφράζονται τελευταίως στο εσωτερικό της με τη μορφή των «ομάδων»;

Μα, δεν τις θεωρώ ομάδες. Είναι συγκλίνουσες απόψεις, φιλικές σχέσεις... Η Ν.Δ. είναι ένα μεγάλο κόμμα. Ξεκινά από τη δημοκρατική δεξιά και φτάνει μέχρι τη σοσιαλδημοκρατία. Είναι φυσικές οι αποχρώσεις και, μάλιστα, στην εποχή μας που τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά από ό,τι οι κλασικές συγκρούσεις των κομμάτων στο παρελθόν. Αλλά δε μπορώ να θεωρήσω ότι συνιστά ομαδοποίηση το γεγονός ότι πέντε βουλευτές κάνουν μαζί μια ερώτηση, ή άλλοι πέντε έφαγαν μαζί.

Δε στέλνουν μηνύματα στον πρόεδρο;

Ο καθένας, με τη συμπεριφορά του, στέλνει μηνύματα προς διάφορες κατευθύνσεις. Αλλά, αν θες να φτιάξεις κάτι σωστό, τα λαμβάνεις υπόψη σου όλα. Και δε νομίζω ότι η ηγεσία του κόμματος έχει κανένα πρόβλημα επειδή κάποιοι είναι πιο ευέλικτοι στο ένα θέμα ή στο άλλο.

Ο Κώστας Καραμανλής θεωρείτε ότι έχει ρόλο στη Ν.Δ. σήμερα;

Ο Κώστας Καραμανλής είναι ο πρώην πρόεδρος, υπήρξε πρωθυπουργός και είναι φυσικό να είναι ένα πρόσωπο σεβαστό, με αξία μέσα στην παράταξη. Ο ίδιος δεν αναμειγνύεται στη δουλειά του καινούριου προέδρου και κάνει πολύ καλά. Κρατάει μια στάση την οποία όλοι πρέπει να σεβαστούμε.

Βλέπετε άλλο ρόλο του, εκτός από αυτόν που περιγράψατε, στο μέλλον;

Αυτό δεν είναι κάτι που θα το αποφασίσω εγώ, αλλά εάν χρειαστεί το κόμμα και η παράταξη τη βοήθειά του, δε νομίζω ότι θα πει όχι. Η Ν.Δ. δεν έχει κανένα σύμπλεγμα. Εχει αλλάξει πολλές φορές ηγεσία. Και όλα έχουν τη σειρά τους. Ο καθένας έχει την ευκαιρία του. Είμαστε σε μια εποχή που πρέπει να δουλέψουμε όλοι μαζί.

Το ΠΑΣΟΚ θα συνεχίσει να υπάρχει και μετά τις εκλογές;

Θα υποστεί μεγάλη καθίζηση, διότι όταν λαϊκίζεις και λες, όχι μόνο «λεφτά υπάρχουν», αλλά αναπαράγεις πολιτικές και αντιλήψεις που γνωρίζεις ότι ήδη έχουν αποτύχει, είναι φυσικό κάποια στιγμή να σε εγκαταλείψει ένας μεγάλος αριθμός από τη βάση. Όμως, ο χώρος αυτός, ο οποίος από σοσιαλιστικός –ας τον πούμε έτσι- έχει γίνει σοσιαλδημοκρατικός σε ό,τι αφορά τις αντιλήψεις, θα εξακολουθεί να υπάρχει. Και θα υπάρχει πάντοτε ένα μεγάλο κόμμα στο χώρο αυτό. Ένα κόμμα που θα διεκδικεί την εξουσία. Σήμερα, φαίνεται ότι αυτό θα συνεχίσει να είναι το ΠΑΣΟΚ, αλλά ποτέ κανείς δεν ξέρει τι θα συμβεί στο μέλλον.

Ας υποθέσουμε, λοιπόν, ότι –με οποιοδήποτε σχήμα- ο Αντώνης Σαμαράς γίνεται πρωθυπουργός. Εσείς που ζείτε και το κλίμα το οποίο επικρατεί στην Ευρώπη και διεθνώς απέναντι στην Ελλάδα, πόσο ρεαλιστική θεωρείτε την κουβέντα περί επαναδιαπραγμάτευσης;

Η έννοια της επαναδιαπραγμάτευσης υπάρχει συνεχώς, μέσα σε όλες τις συμφωνίες αυτού του τύπου. Δηλαδή, στη διαδικασία υπάρχει ένα είδος «βλέποντας και κάνοντας». Γι' αυτό η τρόικα έρχεται κάθε μήνα, παρακολουθεί πώς πάει το πρόγραμμα, κάνει εκθέσεις, διαπιστώνει ποιος φταίει αν κάτι δεν πάει καλά. Επομένως, μέσα στο γενικότερο πλαίσιο, μπορούν να υπάρχουν τροποποιήσεις. Φυσικά, με σεβασμό στους στόχους και σε μια ευρύτερη δημοσιονομική πειθαρχεία. Στα οικονομικά δε μπορεί να κάνει κανείς θαύματα από τη μια μέρα στην άλλη. Μπορεί, όμως, να καταστραφεί από λάθος επιλογές. Αυτό που θα κάνει ο κ. Σαμαράς πιστεύω είναι να ξεκαθαρίσει και προς το λαό και προς όλους ποια είναι η πραγματική κατάσταση. Δηλαδή, δεν πρόκειται να πάει με το «αυτά είναι τα τελευταία μέτρα», «σε λίγους μήνες τελειώνουμε», «του χρόνου έχουμε λύσει το πρόβλημα» κ.λπ.

Η δεινή θέση στην οποία έχει περιέλθει η Ελλάδα, πώς θεωρείτε ότι δημιουργεί κίνδυνο απώλειας εθνικής κυριαρχίας;

Όχι, δεν το πιστεύω. Στην αρχή υπήρξαν φωνές από διάφορες χώρες, για παράδειγμα από τη FYROM, που έλεγαν ότι «τώρα που η Ελλάδα είναι κάτω, τώρα θα κάνουμε τη δουλειά μας». Υπήρξαν, όμως, και λογικές φωνές –και εδώ μέσα στο Ευρωκοινοβούλιο- ότι τώρα που η Ελλάδα βρίσκεται σε κρίση, δε μπορεί τώρα να κάνει συμφωνίες και να αποδεχτεί πράγματα που είναι εις βάρος της. Ούτε οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι θέλουν να διαλύσουν την Ευρώπη.