youtube twitter

Να επαναστατήσει ο Πρωθυπουργός

Κυριακή, 21 Ιουνίου 2009

Πολύς λόγος έχει γίνει σχετικά με το «μήνυμα» που έστειλε ο ελληνικός λαός κατά τις ευρωεκλογές της 7ης Ιουνίου. Η προσέγγιση της εκλογικής συμπεριφοράς των Ελλήνων στις τελευταίες εκλογές εκτιμώ ότι πρέπει να γίνει σε πολλά επίπεδα, όχι μονοδιάστατα.

Κατ' αρχήν υπάρχει μια βασική πολιτική διαπίστωση. Το εκλογικό σώμα έχει αρχίσει να μην εμπιστεύεται τις εκλογικές διαδικασίες και ολοένα και περισσότερο απέχει από αυτές καθώς τις θεωρεί αλυσιτελείς. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει στην καθημερινότητά του είναι τέτοια που πλέον δεν έχει την πολυτέλεια και ίσως την αντοχή να δίνει ευκαιρίες και πίστωση χρόνου στο πολιτικό σύστημα της χώρας. Απαιτούνται άμεσα λύσεις, απτές και σαφείς.

Στη συνέχεια καταγράφεται η κομματική παράμετρος. Για τη Νέα Δημοκρατία το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών σαφέστατα δεν υπήρξε ικανοποιητικό. H παράταξη που έχει συνδέσει την παρουσία της και τη δράση της στην ελληνική πολιτική σκηνή με την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας, ήρθε δεύτερη, με βασικό εκλογικό της αντίπαλο την αποχή.

Το τρίτο επίπεδο προσέγγισης είναι η κυβερνητική διάσταση και δραστηριότητα. Η διακυβέρνηση της χώρας τα τελευταία πεντέμισι περίπου χρόνια έχει να επιδείξει σημαντικό έργο σε όλους τους τομείς, το οποίο όμως δεν στάθηκε αρκετό να πείσει τους Ελληνες ψηφοφόρους. Οι λόγοι ποικίλλουν. Είτε πρόκειται για αδυναμία προβολής του κυβερνητικού έργου, είτε πρόκειται για ατυχή συγκυρία λόγω της ευρύτερης διεθνούς οικονομικής κρίσης που έχει οδηγήσει σε αστάθεια και αβεβαιότητα, είτε πρόκειται για συμπεριφορές ατόμων που επισκιάζουν με την προσωπική τους στάση τόσο τις επιδόσεις τους όσο και τις επιδόσεις συνολικά της κυβέρνησης, είτε πρόκειται για ένα συνδυασμό όλων των προαναφερόμενων.

Και τα τρία αυτά επίπεδα (πολιτικό, κομματικό, κυβερνητικό) αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Και η συνολική θεώρησή τους καταδεικνύει ποια πρέπει να είναι η ατζέντα του αύριο για όλους μας.

Η περίοδος των διαπιστώσεων έχει τελειώσει. Εχει αρχίσει η περίοδος της πολιτικής πράξης. Και αυτή η πράξη πρέπει να λάβει χώρα τόσο ως προς την παράταξη όσο και ως προς την κυβέρνηση.

Η παράταξή μας πρέπει να γίνει η πρωτοπορία στην παραγωγή πολιτικής ιδεολογίας. Η επικράτηση της ιδεολογικής μας πρότασης σε διεθνές επίπεδο έχει δημιουργήσει φαινόμενα εφησυχασμού. Οφείλουμε να ανανεώσουμε το ιδεολογικό οπλοστάσιό μας, προσαρμόζοντας τις βασικές αρχές της πολιτικής μας ιδεολογίας έτσι ώστε να ανταποκρίνονται στα σύγχρονα κοινωνικά δεδομένα. Η κοινωνική οικονομία της αγοράς αποτελεί μια πολιτική θεώρηση που έχει ιδιαίτερη δυναμική καθώς περιλαμβάνει τις τρεις συνιστώσες της πολιτικής σκέψης: την κοινωνία, την οικονομία και την αγορά. Η εμβάθυνση σε αυτές τις συνιστώσες με σύγχρονα δεδομένα θα οδηγήσει σε πολιτικές προτάσεις που θα ανταποκρίνονται στα ζητούμενα που θέτουν οι σημερινές κοινωνικές ανάγκες, θα συμβάλλουν στη στήριξη της σήμερα δοκιμαζόμενης οικονομίας και θα προστατεύουν χωρίς να αλλοιώνουν την ελεύθερη αγορά από καταχρηστικές συμπεριφορές.

Παράλληλα, όποιος είναι στην κυβέρνηση της χώρας έχει, εκ της θέσεως αυτής και εκ του Συντάγματος, την αρμοδιότητα για ανάληψη πρωτοβουλιών σε πολιτικό επίπεδο που θα μετουσιωθούν σε κυβερνητικό έργο.

Ελεγα και πριν από τις ευρωεκλογές ότι, ανεξαρτήτως αποτελέσματος, στις 8 Ιουνίου η χώρα θα εξακολουθεί να έχει δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση που θα συνεχίσει την εφαρμογή του προγράμματός της, το οποίο έχει εγκρίνει ο ελληνικός λαός. Αυτή είναι η βασική προτεραιότητα της κυβέρνησης, η εφαρμογή των πολιτικών επιλογών που ο ελληνικός λαός έχει εγκρίνει και περιμένει να δει να γίνονται πράξη. Οι τομείς αιχμής δεν έχουν αλλάξει. Είναι ο τομέας της δημόσιας ασφάλειας, όπου η έξαρση της εγκληματικότητας, κοινής και ειδικής, επιβάλλει τη λήψη άμεσων μέτρων ελέγχου και κολασμού τόσο των εγκληματικών συμπεριφορών όσο και των παθογενειών της κοινωνίας που προκαλούν αυτές τις συμπεριφορές. Είναι ο τομέας της οικονομίας, όπου η διεθνής κρίση επιβάλλει τη στήριξη τόσο του χρηματοπιστωτικού συστήματος όσο και της πραγματικής οικονομίας, δηλαδή της αγοράς, με μέτρα που θα ενισχύσουν τη ρευστότητα στην αγορά, αυξάνοντας παράλληλα την ισχύ των εποπτικών μηχανισμών που μπορούν να διορθώνουν στρεβλώσεις και να τιμωρούν καταχρηστικές συμπεριφορές, είτε αυτές αναπτύσσονται στο πεδίο της χρηματοδότησης των αγορών, είτε αυτές αναπτύσσονται στην επιχειρηματική δραστηριότητα.

Εξασφαλίζοντας στέρεη οικονομική βάση, το κυβερνητικό έργο μπορεί να αναπτυχθεί αποτελεσματικά στους τομείς της απασχόλησης, της υγείας, της κοινωνικής προστασίας και της παιδείας. Η κοινωνική διάσταση της διακυβέρνησης, όταν μάλιστα αυτή εδράζεται στην ιδεολογική πρόταση της κοινωνικής οικονομίας της αγοράς, επιβάλλει την ενίσχυση των ενεργητικών πολιτικών απασχόλησης ώστε να βοηθηθούν οι άνθρωποι για να βοηθήσουν τους εαυτούς τους, επιβάλλει τη διασφάλιση συνθηκών αξιοπρεπούς και αποτελεσματικής υγειονομικής και νοσοκομειακής περίθαλψης, επιβάλλει τη διαμόρφωση ενός εκπαιδευτικού συστήματος που θα είναι συνδεδεμένο με την κοινωνία και θα παρέχει εφόδια τόσο για την ολοκλήρωση της προσωπικότητας των νέων, των αυριανών πολιτών, όσο και για τη στήριξή τους στην επαγγελματική τους σταδιοδρομία.

Αυτές είναι οι βασικές προτεραιότητες που σήμερα η κυβέρνηση καλείται να υιοθετήσει. Η ανάληψη δραστηριοτήτων σε αυτούς τους τομείς σίγουρα θα αποτελέσει ένα κίνητρο για τους πολίτες να εμπιστευθούν εκ νέου το πολιτικό σύστημα καθώς θα διαπιστώσουν την παροχή λύσεων στα προβλήματά τους, θα εμπλουτίσει την κομματική ιδεολογική πρόταση της Νέας Δημοκρατίας καθιστώντας τη πάλι την πρώτη επιλογή των πολιτών και θα ανανεώσει την πεποίθηση των Ελλήνων ότι η κυβέρνησή τους δεν επηρεάζεται από τις αδυναμίες ορισμένων προσώπων αλλά εργάζεται προς όφελος όλων των πολιτών, όντας πάντα η αξιόπιστη επιλογή στην κάθε εκλογική αναμέτρηση.

Επί της ουσίας ο πρωθυπουργός αν και φαίνεται να δυσκολεύεται από την αντικειμενική συνθήκη των 151, έχει όλα τα περιθώρια να «επαναστατήσει» έναντι των συμβατικών και «συμβιβασμένων» επιλογών που έχουν γίνει σε ορισμένους τομείς, να δοκιμάσει άλλα πρόσωπα, να ξεκαθαρίσει προς όλους ότι η πολιτική χωρίς αποτέλεσμα, άρα και χωρίς πολλή δουλειά δεν γίνεται και να δώσει νέα ελπίδα, παρά το φαινομενικά αρνητικό περιβάλλον, στους πολίτες που εξακολουθούν να τον θεωρούν πρώτη επιλογή.