youtube twitter

"Σολομώντειες λύσεις" δεν είναι προς το συμφέρον του παιδιού - Άρθρο στα ΝΕΑ

Σάββατο, 15 Μαΐου 2021

Κανείς δεν αμφισβητεί το δικαίωμα της κυβέρνησης να προτείνει αλλαγές σε ορισμένες διατάξεις του οικογενειακού δικαίου που έχουν διαρκέσει 38 χρόνια τώρα. Παρά τη θετική επιδίωξη, το σχέδιο νόμου που κατατέθηκε εγείρει πρακτικά ζητήματα και λεπτομέρειες που δεν έχουν εξεταστεί καθόλου. Δυστυχώς, μέχρι στιγμής δεν βλέπω διάθεση από την πολιτική ηγεσία του υπουργείου να αποδεχθεί προτάσεις.

Να ξεκινήσω από τα απαραίτητα. Οι όποιες αποφάσεις επί του θέματος πρέπει να ληφθούν με βάση το συμφέρον του παιδιού. Γι' αυτό και δεν πρέπει να ρυθμίζονται άκαμπτα και οριζόντια. Τα παιδιά δεν αποτελούν μαθηματική εξίσωση.
Στον χρόνο επικοινωνίας δεν μπορεί να υπάρχει ποσόστωση ενώ και η αναφορά να γίνεται σε «τακτική χρονική βάση» είναι αόριστη. Πώς νοείται το τακτικό; Σε ημερήσια, εβδομαδιαία, μηνιαία βάση, τα Σ/Κ και τις γιορτές; Όλα αυτά μπορούν να οδηγήσουν σε παρανοϊκές καταστάσεις υπολογισμών! Επιπλέον δεν μπορεί η ίδια ρύθμιση να εφαρμόζεται σε όλα ανεξαιρέτως τα παιδιά, από βρέφη μέχρι εφήβους. Με την προτεινόμενη διατύπωση, ο γονέας με τον οποίο διαμένει το τέκνο μετατρέπεται σε τροφό και διεκπεραιωτή της καθημερινότητας και ο άλλος θα έχει ως κύριο χαρακτηριστικό την ευχαρίστηση.
Σχετικά με την από κοινού και «εξίσου» γονική μέριμνα που προτείνεται, εφόσον, όταν οι γονείς ζουν μαζί, δεν ασκούν «εξίσου» τη γονική μέριμνα, δεν δύνανται να «εξακολουθούν» να την ασκούν και μετά τον χωρισμό. Εδώ πρέπει να αναφέρουμε «ισότιμα» όχι «εξίσου», ειδάλλως σημαίνει ισόχρονα!
Αναφορικά με την «επιμέλεια του προσώπου» και την «από κοινού άσκηση αυτής σε σημαντικά ζητήματα», το πιθανότερο είναι ότι πολύ συχνά θα προκύπτουν έντονες διαφωνίες των γονέων και έτσι θα ανοίγει ο δρόμος για περαιτέρω δίκες. Για αυτό η ρύθμιση της επιμέλειας, πρέπει να αποφασίζεται με κριτήριο το συμφέρον του συγκεκριμένου κάθε φορά παιδιού, χωρίς να επιβάλλεται υποχρεωτική νομοθετική ρύθμιση, ούτε υποχρεωτικός χρόνος διαμονής των παιδιών με καθένα από τους δύο γονείς.
Επίσης για τη μεταβολή του τόπου διαμονής, η σχετική διάταξη θα πρέπει να συμπεριλάβει περιστάσεις που το δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη όπως ζητήματα εργασίας, υγείας, του γονέα με τον οποίο διαμένει το ανήλικο τέκνο και τα οποία μπορεί να υπαγορεύουν την αλλαγή κατοικίας του. Μην ξεχνάμε πως το δικαίωμα του παιδιού να επικοινωνεί με τους γονείς του εμποδίζεται και με τη μετοίκηση του άλλου γονέα με τον οποίο δεν διαμένει.
Στο θέμα της ενδοοικογενειακής βίας επίσης, αρκεί κατά την άποψή μου η διαπιστωμένη πράξη, αφού η οριστική απόφαση μπορεί και αυτή να κρατήσει χρόνια και το τέκνο θα επικοινωνεί μέχρι τότε με τον κακοποιητή γονέα.
Θα μπορούσα να αναφέρω και άλλα σημεία αλλά ο χώρος δεν το επιτρέπει. Η ουσία είναι πως όλοι οι πραγματικοί επιστημονικοί φορείς, που εκλήθησαν να συνεισφέρουν, δηλαδή η Παιδοψυχιατρική Εταιρεία, τα μέλη της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής, τα πανεπιστήμια, η Ολομέλεια Προέδρων Δικηγορικών Συλλόγων, έκαναν τις ίδιες επισημάνσεις που ανέφερα αναλυτικά στη Βουλή. Στο δια ταύτα, όσες αλλαγές προτείνω και επιμένω σε αυτές, είναι προς το συμφέρον του παιδιού και μόνο. Σκοπός είναι να βρεθούν λύσεις, χωρίς όμως να προσθέσουμε άλλα προβλήματα στα ήδη υπάρχοντα.

Πατήστε εδώ για να διαβάσετε το άρθρο όπως δημοσιεύθηκε στα "ΝΕΑ" του Σαββατοκύριακου, στις 15 Μαΐου 2021.