youtube twitter

Τελευταία Ευκαιρία

Σάββατο, 19 Σεπτεμβρίου 2015

Αύριο ο ελληνικός λαός αποφασίζει για τη σύνθεση της νομοθετικής εξουσίας και την ανάδειξη της εκτελεστικής, υπό συνθήκες ιδιότυπες.

Οκτώ μήνες μετά τις βουλευτικές εκλογές και αφού μεσολάβησε δημοψήφισμα για το πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής, οι Έλληνες καλούνται να αποφασίσουν και πάλι με αφορμή τη διάσπαση του κυβερνώντος κόμματος και υπό το φως της συμφωνίας που συνήψε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Η οικονομική ασφυξία της χώρας, τα capital controls, η παγωμένη αγορά, δείχνουν τον δρόμο που είναι ένας και μοναδικός, εκείνος της αυστηρής εφαρμογής του συμφώνου που υπεγράφη αφενός και της κοινής προσπάθειας για την ανάταξη του ελληνικού κράτους και την πλήρη διαρθρωτική αλλαγή της μέχρι σήμερα κρατικής αλλά και κυβερνητικής δομής.

Στο χώρο της πολιτικής συνηθίζεται να περιφρονείται η σωστή και σοβαρή διαχείριση και να βασιλεύει η γενική και αόριστη επίκληση πολιτικών κάθε φορά λόγων, που οδηγούν σε αποφάσεις που συχνά στερούνται ορθολογισμού και ανταποκρίνονται σε περιστασιακά και μάλλον ιδιοτελή συμφέροντα. Η βασιλεία του πελατειακού κράτους με την βοήθεια των Ελλήνων πολιτών, η δημιουργία φατριών γύρω από επιμέρους συμφέροντα στον κρατικό μηχανισμό και στο πολιτικό προσωπικό, τελικά απέβη εις βάρος του συνόλου του ελληνικού λαού. Ένας ψυχρός και αντικειμενικός παρατηρητής, θα χαρακτήριζε ορισμένες πολιτικές αποφάσεις που ελήφθησαν κατά την Τρίτη Ελληνική Δημοκρατία, ως αναποτελεσματικές ακόμη και ανόητες για σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Από την άλλη πλευρά στα σαράντα χρόνια υπήρξαν διακριτές στιγμές, ανάτασης του πολιτικού κόσμου, στρατηγικών αποφάσεων υπέρ των συμφερόντων της χώρας, με πρώτη την ένταξή μας στη θεσμική Ευρώπη, προσαρμογές σε σύγχρονα δεδομένα και νεωτερισμοί που άλλαξαν την χώρα προς το καλύτερο. Η Ελλάδα στο διάστημα αυτό κατέβαλε μεγάλη προσπάθεια να ισχυροποιήσει την παρουσία της στον ευρωπαϊκό και τον διεθνή χώρο, ανοίγοντας δρόμους με συμμαχίες και προσαρμόζοντας τα συμφέροντά της με εκείνα ισχυροτέρων κρατών και οντοτήτων. Η φιλοδοξία για έναν πραγματικό εκσυγχρονισμό αρχίζοντας από την κοινωνία της γνώσης και της πληροφορίας, την ίδια στιγμή που ορισμένες αντιλήψεις τραβούν την χώρα προς τα πίσω, δημιουργεί τη μεγάλη αντίθεση, τη σύγκρουση ανάμεσα στους απαράβατους κανόνες που απαιτεί μια σύγχρονη δημοκρατία και στην έλξη που δημιουργεί η εξουσία, η απληστία, η έλλειψη πειθαρχίας, η θεσμική ασάφεια.

Η ευκαιρία να αλλάξουμε ό,τι μας υποβαθμίζει και μας περιθωριοποιεί είναι τώρα και είναι η τελευταία τουλάχιστον για τον αιώνα που διανύουμε. Ριζικές μεταρρυθμίσεις με πρώτη τη δημιουργία Συντακτικής Συνέλευσης και όχι απλώς αναθεωρητικής Βουλής πρέπει να γίνουν με ευθύνη όλων των πλευρών του πολιτικού κόσμου. Η πραγματική διαφάνεια πρέπει να επιβληθεί σε όλες τις πράξεις και τις ενέργειες του κρατικού μηχανισμού και του πολιτικού προσωπικού, να σταματήσει η προώθηση της οικογενειοκρατίας και του νεποτισμού σε όλους τους τομείς, που έχει κάνει την Ελλάδα παράδειγμα προς αποφυγήν διεθνώς. Να εξασφαλιστεί ισότιμη πρόσβαση όλων των Ελλήνων πολιτών και να αναδειχθεί η αξία της ουσιαστικής ηθικής στο πολιτικό γίγνεσθαι. Το τελευταίο απαιτεί την συμβολή των κομμάτων ώστε να εξασφαλισθεί. Η παρουσία μέσα στα κόμματα στελεχών των οποίων η συμπεριφορά δεν συνάδει με ανάλογη ιδεολογία και πεποιθήσεις αλλά με αποκλειστικά ατομικά συμφέροντα έχει γίνει πληγή για το πολιτικό σύστημα. Τα δημόσια πρόσωπα πρέπει να αντιπροσωπεύουν με καθαρότητα συγκεκριμένες ιδέες και να σέβονται μέχρι κεραίας τους κανόνες της Δημοκρατίας, έτσι όπως απορρέουν από τον καταστατικό χάρτη της χώρας και από τις παγκόσμιες και ευρωπαϊκές δεσμεύσεις περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θεμελιωδών ελευθεριών. Δυστυχώς σήμερα η "δημιουργική ασάφεια" καλύπτει το πραγματικό πρόσωπο αρκετών από αυτούς που παίρνουν αποφάσεις. Αυτό οδηγεί και τους πολίτες σε "έξοδο" από την πραγματικότητα και σε φαντασιώσεις, άρα και σε αδυναμία να συμβάλλουν στην ανάταξη του ελληνικού κράτους και της χώρας. Επειδή η ελπίδα πεθαίνει τελευταία και η ευκαιρία είναι η τελευταία, είναι πιθανόν οι εκλογές αυτές να αναδείξουν τις πολιτικές δυνάμεις που θα πάρουν στα σοβαρά τον κίνδυνο να τα χάσουμε όλα και κυρίως τα υπολείμματα αξιοπρέπειας που έχουν απομείνει σ' ένα λαό εθνικά υπερήφανο και για πρώτη φορά πρόθυμο να συμβάλει στη συνεννόηση, τη συναίνεση και τη συνεργασία.