youtube twitter

Η ρήξη με τους δανειστές δεν ωφελεί κανέναν

Σάββατο, 26 Οκτωβρίου 2013

[ Πατήστε εδώ για να δείτε το κείμενο της κυρίας Μ. Γιαννάκου όπως δημοσιεύτηκε στην "Αυγή της Κυριακής" της 26ης Οκτωβρίου 2013 ]

• Κυρία Γιαννάκου, βλέπουμε τις τελευταίες ημέρες ένα σκηνικό έντασης μεταξύ της κυβέρνησης και των δανειστών. Έχει η κυβέρνηση το πολιτικό απόθεμα να πει "όχι", έπειτα από τόσα "ναι" που έχουν λεχθεί στο παρελθόν;

Η κυβέρνηση ορθώς έπραξε να τονίσει το αυτονόητο. Το προηγούμενο διάστημα ολοκλήρωσε μία σειρά αλλαγών με γνώμονα τον εξορθολογισμό των δαπανών του κράτους, την εξοικονόμηση πόρων και τη συγκέντρωση φορολογικών εσόδων.

Οι ενέργειες αυτές συνεπάγονται ένα μεγάλο τίμημα για αρκετά τμήματα του πληθυσμού. Τώρα είναι η στιγμή να αξιολογηθεί ουσιαστικά η πορεία αυτή και να πείσουμε όλα τα εμπλεκόμενα μέρη ότι πλέον η δημοσιονομική κατάσταση της χώρας αποκτά οριστικά ένα θετικό πρόσημο με το πρωτογενές πλεόνασμα. Τα πράγματα, ωστόσο, δεν είναι τόσο απλά όσο υπονοεί η διάκριση μεταξύ ναι και όχι. Αν θέλουμε να τελειώσουμε οριστικά με το μνημόνιο και τη δανειακά εξάρτηση της χώρας μας, οι πολιτικές μας οφείλουν πάντοτε να διαμορφώνονται σύμφωνα με τις πραγματικές δυνατότητές μας.

• Οι εταίροι μας δεν φαίνονται να βιάζονται αναφορικά με τη ρύθμιση του ελληνικού χρέους και παραπέμπουν το θέμα για μετά τις Ευρωεκλογές του Μαΐου. Πόσο σας προβληματίζει αυτό; Τί θα έχει να παρουσιάσει το κόμμα σας στους πολίτες στην διπλή εκλογική αναμέτρηση του Μαΐου;

Από την αρχή της κρίσης στην Ελλάδα και την ευρωζώνη ευρύτερα έγιναν πολλά βήματα σε σύντομο διάστημα με την συγκρότηση νέων θεσμών οικονομικής διακυβέρνησης, αλλά και οικονομικών μέσων για την παροχή χρηματοδότησης. Αυτές οι εξελίξεις ήταν ζωτικής σημασίας για την αποφυγή της χρεοκοπίας της χώρας μας. Μία νέα ρύθμιση του χρέους, δηλαδή ένα νέο κούρεμα, δεν είναι ακόμη σαφές ότι εξυπηρετεί τα συμφέροντα της χώρας μας απολύτως. Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που πρέπει να αξιολογηθούν, όπως η δυνατότητα της χώρας να προσφύγει στις διεθνείς αγορές σε σύντομο διάστημα. Το κόμμα μου θα υποστηρίξει ότι σε μία συγκυρία όπου η χρεοκοπία ήταν πολύ κοντά κατόρθωσε να βελτιώσει την κατάσταση της χώρας προς όφελος όλων των πολιτών και από το 2014 με τη δημοσιονομική εξυγίανση και τα πρώτα σημάδια ανάκαμψης να διαμορφώσει πολιτικές που θα είναι προς όφελος των ασθενέστερων πολιτών που σήμερα βιώνουν την ανεργία, την κατακόρυφη μείωση του οικογενειακού εισοδήματος και του βιοτικού επιπέδου τους.

• Αν όλες οι πλευρές εμμείνουν στις ως τώρα απόψεις τους και επέλθει ρήξη, υπάρχει κίνδυνος χρεοκοπίας για τη χώρα;

Υπάρχουν εναλλακτικές εκτιμήσεις σχετικά με τη βιωσιμότητα του χρέους σύμφωνα με διαφορετικά σενάρια. Επίσης, είναι κρίσιμη η αξιολόγηση μίας τέτοιας επιλογής από τα υπόλοιπα κράτη, οι λαοί των οποίων δεν είναι βέβαιο ότι θα αποδεχθούν ασμένως τη ζημία που θα προκύψει για τους κρατικούς προϋπολογισμούς. Δεν πρέπει να θυσιάσουμε την καλύτερη θέση και διεθνή εικόνα της χώρας που κατορθώσαμε με μεγάλες θυσίες για μία αμφιβόλου αξίας επιδίωξη. Θέλω να πιστεύω ότι και στα κόμματα της αντιπολίτευσης θα πρυτανεύσει η κοινή λογική και όχι μία πλειοδοσία ατελέσφορων λύσεων με γνώμονα μόνο το στενό κομματικό συμφέρον.

• Με βάση τις πληροφορίες που διαθέτετε και το "κλίμα" που εισπράττετε στην Ευρωβουλή, τί εκτιμάτε ότι θα γίνει τελικά; Θα επέλθει ένας συμβιβασμός μεταξύ κυβέρνησης-δανειστών ή θα οδεύσουμε σε ρήξη; Αντέχει η κυβέρνηση να πάρει νέα μέτρα;

Κάθε πλευρά έχει τη δική της λογική και συμφέροντα και αυτό πρέπει να γίνει κατανοητό σε όσους ομφαλοσκοπούν. Μία ρήξη δεν ωφελεί κανέναν. Εμείς οφείλουμε να παρουσιάσουμε και να διατηρήσουμε ισχυρά στοιχεία για τη δημοσιονομική κατάσταση. Σε κάθε περίπτωση δεν γίνεται να επιβαρυνθούν όσοι έως σήμερα σήκωσαν υπέρμετρα το βάρος της φορολογίας και της περικοπής μισθών.

• Η κυβέρνηση σχεδιάζει να ιδιωτικοποιήσει το νερό (ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ) και την ενέργεια, αν και πλέον αποτελεί άτυπο κοινοτικό κεκτημένο να τελούν τα παραπάνω κοινωνικά αγαθά υπό κρατικό έλεγχο. Θα συμφωνούσατε να εξαιρεθούν από τις ιδιωτικοποιήσεις;

Θεωρώ ότι πρέπει να αντιληφθούμε ότι το ιδιωτικό management σε επιχειρήσεις με αντικείμενο δημόσια αγαθά, όπως το νερό, δεν είναι κατ' ανάγκην επιβλαβές. Βεβαίως, η εμπειρία μας με ορισμένες ιδιωτικοποιήσεις δεν είναι η καλύτερη. Από την άλλη πλευρά, είναι επίσης αλήθεια ότι το δημόσιο management δεν διασφάλισε πάντοτε τις καλύτερες υπηρεσίες για τους πολίτες. Υπάρχουν σήμερα δυνατότητες για να ελέγξουμε με ρυθμιστικές αρχές και ένα κανονιστικό πλαίσιο τον τρόπο διαχείρισης δημοσίων αγαθών εξασφαλίζοντας μία καλύτερη διαχείριση, η οποία είναι προς όφελος των πολιτών.

• Όλοι συμφωνούν ότι η Ευρωβουλή που θα προκύψει μετά τις εκλογές, θα έχει έντονο το στοιχείο της Ακροδεξιάς, αφού αυτή θεριεύει σε όλη την Ευρώπη. Αντέχουν, η Δημοκρατία και η Ε.Ε., περισσότερη λιτότητα;

Γνωρίζετε τις απόψεις μου για την ακροδεξιά και την αποστροφή μου προς κάθε άποψη που κυριαρχείται από εμπάθεια, διάθεση προσβολής του άλλου και παρακίνηση σε βιαιότητες. Δυστυχώς, η λιτότητα δεν είναι ο βασικός λόγος για την άνοδο της ακροδεξιάς στην Ευρώπη. Στις χώρες που βίωσαν την κρίση, όπως η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, η Ισπανία και η Κύπρος, δεν είχαν επιτυχία τέτοια κόμματα. Σε άλλες χώρες αντίθετα με ελάχιστη εμπειρία ύφεσης, όπως η Αυστρία, η Ολλανδία, η Φινλανδία, είχαμε τέτοια φαινόμενα. Για το λόγο αυτό, πρέπει να κατανοήσουμε βαθύτερα τις τάσεις αυτές και να διαμορφώσουμε πολιτικά και κοινωνικά αντίδοτα. Οι ευρωεκλογές προσφέρουν την ευκαιρία για να υψώσουμε ένα ανάχωμα, να προασπίσουμε τη δημοκρατία και το κεκτημένο της πολιτικής συνεργασίας και της ειρήνης που πετύχαμε στην Ευρώπη.

• Το τελευταίο διάστημα ακούσαμε βουλευτές της ΝΔ να θέτουν τον ΣΥΡΙΖΑ εκτός συνταγματικού τόξου και τον κ. Σαμαρά (στις ΗΠΑ, το Ισραήλ και αλλού) να συμψηφίζει τους νεοναζί με την Αριστερά και τα κινήματα ως "ακραίους" γενικώς. Ενστερνίζεστε τη λεγόμενη "θεωρία των δυο άκρων";

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πρέπει να χαρακτηρίζεται ακραίο κάθε κόμμα ή ομάδα πολιτών, οι οποίοι αμφισβητούν τα θεμελιώδη της δημοκρατίας, την κοινοβουλευτική οδό της αντιπαράθεσης και καλλιεργούν ένα κλίμα μίσους προς τους άλλους αποδεχόμενοι ακόμη και τη χρήση της βίας. Ακραίες ομάδες μπορούν να υπάρξουν από δεξιά, από αριστερά, αλλά και να διατρέχουν όλο το πολιτικό φάσμα, αν εμφανίσουν μισαλλόδοξες, ρατσιστικές και λαϊκίστικες συμπεριφορές. Κάθε κοινοβουλευτικό κόμμα, λοιπόν, οφείλει να μεριμνά για την προστασία της δημοκρατίας ξεριζώνοντας κάθε πιθανή εστία ακροτήτων στο εσωτερικό του. Δε νομίζω ότι θα μπορούσε να υπάρξει διαφωνία σε μια τέτοια τοποθέτηση.

• Πρόσφατα δηλώσατε ότι "επί προεδρίας Κώστα Καραμανλή, είχε ξεκαθαριστεί τί είναι άκρο" και πράγματι, θυμόμαστε τον πρώην πρωθυπουργό να αναφέρεται στον Γ. Καρατζαφέρη και να λέει πως "δεν μιλάει με άκρα". Σήμερα δεν είναι εξίσου ξεκαθαρισμένο;

Δυστυχώς, κάποιοι δεν κατανόησαν εγκαίρως αυτές τις πρώτες ενδείξεις ενός φαινομένου που προϋπήρχε και διαδόθηκε με αφορμή την κρίση και την επικράτηση ενός ισοπεδωτικού και μηδενιστικού λόγου εναντίον των πολιτικών και των κομμάτων συλλήβδην και τελικά εναντίον της δημοκρατικής πολιτείας. Σήμερα, πρέπει όλοι να χαράξουμε γραμμές και να προσδιορίσουμε αρχές για τις συνεργασίες μας. Αυτό αφορά και στην αντιπολίτευση, η οποία δεν πρέπει στο όνομα της κριτικής για το μνημόνιο και της ευγενούς κατά τα άλλα φιλοδοξίας της να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας, να φλερτάρει ενίοτε με το λαϊκισμό και την ανοχή σε ακραίες συμπεριφορές.

• Πολλοί κατηγορούν την κυβέρνηση ότι έχει υιοθετήσει, εν πολλοίς, την ατζέντα της Χρυσής Αυγής. Ο κ. Σαμαράς ήταν ο πρώτος που είχε υποσχεθεί έξωση παιδιών μεταναστών από παιδικούς σταθμούς (Μάιος του 2012), ενώ μόλις προχθές, από τη Μάλτα, συσχέτισε την ανεργία με την παράνομη μετανάστευση. Σας προβληματίζει αυτό; Ενστερνίζεστε το στερεότυπο περί "μεταναστών που μας κλέβουν τις δουλειές";

Σε καμία περίπτωση η κυβέρνηση δεν υιοθετεί την ατζέντα της Χρυσής Αυγής. Αντίθετα, με τις αποφάσεις της έχει σταθεί απέναντι στο λαϊκισμό και το ρατσισμό. Ο κ. Σαμαράς είναι πρωθυπουργός και οι παιδικοί σταθμοί καθώς και οι εκπαιδευτικές μονάδες φιλοξενούν τα παιδιά των μεταναστών ακόμη και αν οι γονείς τους έχουν εισέλθει παράνομα στην Ελλάδα. Η Ευρώπη από τον πόλεμο και μετά είχε ανοιχτές τις πόρτες της και φιλοξένησε κατά καιρούς μεγάλο αριθμό μεταναστών. Σήμερα όλες τις χώρες απασχολεί η μαζική είσοδος οικονομικών μεταναστών που ζουν κάτω από άθλιες συνθήκες στην ίδια την Ευρώπη. Χρειάζεται να τηρήσουμε μια πολιτική ισορροπημένη γιατί η Ελλάδα δυσκολεύεται να κρατήσει το βάρος του πολύ μεγάλου αριθμού των μεταναστών, οι οποίοι συνήθως όταν απασχολούνται αυτό συμβαίνει υπό συνθήκες μαύρης εργασίας με όλες τις αυτονόητες επιπτώσεις. Εξυπακούεται ότι όλοι οι άνθρωποι που βρίσκονται σε μια συγκεκριμένη στιγμή στο ελληνικό έδαφος υπό οιεσδήποτε συνθήκες κι αν έχουν εισέλθει στη χώρα, αφενός τελούν υπό την κάλυψη των αξιών περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αφετέρου έχουν υποχρέωση να σέβονται τους νόμους της χώρας στην οποία βρίσκονται. Η " άσκηση" αυτή είναι πάντοτε δύσκολο να λυθεί, κυρίως μάλιστα, όταν με βάση την ευρωπαϊκή νομοθεσία, το μεγάλο βάρος πέφτει στη χώρα μας και οι τρίτες χώρες, από τις οποίες προέρχονται οι μετανάστες, αρνούνται να εφαρμόσουν τις συμφωνίες που έχουν γίνει για την Ευρώπη. Επιπλέον, η υπόθεση αυτή έχει σημαντικό κόστος για το οποίο υπάρχει βέβαια αυτή τη στιγμή στήριξη της ΕΕ αλλά τα δημοσιονομικά της χώρας δεν επιτρέπουν τη συμβολή που θα θέλαμε να προσφέρουμε στην υπόθεση αυτή. Όσον αφορά στην ανεργία, πράγματι ορισμένοι εργοδότες χρησιμοποιούν κατά προτίμηση ανασφάλιστους μετανάστες με όλες τις επιπτώσεις όχι μόνο στην απασχόληση αλλά και στους ασφαλιστικούς φορείς και στη φορολογική πολιτική.

• Να κλείσουμε με μία προσωπική ερώτηση: Θα σας ενδιέφερε να συνεχίσετε, στην Ευρωβουλή, μετά το Μάιο του 2014 ή να γυρίσετε πίσω στην Α' Αθηνών;

Με βάση την πολυετή πείρα μου στην Ελλάδα, την Ευρώπη και τη διεθνή σκηνή νομίζω ότι μπορώ να προσφέρω σημαντικά στον ευρωπαϊκό χώρο, όπου κρίνονται εφεξής εξαιρετικά σοβαρά ζητήματα για το μέλλον της Ευρώπης και το πώς θα αναστραφούν οι φυγόκεντρες τάσεις που δημιουργούνται με την ανάδειξη ευρωσκεπτικιστικών ρευμάτων που θυμίζουν τις σκοτεινές σελίδες της ευρωπαϊκής ιστορίας. Προσωπικά, παραμένω υπέρμαχος της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης για την οποία έχω εργαστεί από οποιεσδήποτε θέσεις και αν βρέθηκα και πιστεύω ότι μαζί με αρκετούς άλλους πολιτικούς στην Ευρώπη οφείλουμε να αναδείξουμε στον υψηλότερο βαθμό την ανάγκη για τη δημιουργία μιας νέας Ευρώπης, διαφορετικής από τη σημερινή που θα μπορεί να ανταποκριθεί καλύτερα στις ελπίδες για ευημερία και ανάπτυξη για όλους τους πολίτες της.