youtube twitter

Η Ελλάδα στο παγκόσμιο περιβάλλον

Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2015

Ζούμε σε μια περίοδο που πρέπει να πάρουμε κάποιες πολύ σημαντικές αποφάσεις ως χώρα που θα αφορούν στην παραγωγική μας αναδιοργάνωση, με στόχο τη δημιουργία ενός νέου παραγωγικού και κυρίως περιφερειακού μοντέλου ανάπτυξης.

Το μοντέλο πολιτικής-οικονομικής διακυβέρνησης και ανάπτυξης του παρελθόντος είχε προφανώς λάθη σε αρκετούς τομείς και για αυτό το λόγο αγωνιζόμαστε σήμερα για την οικονομική μας επιβίωση ως χώρα και για τη κοινωνική μας συνοχή. Έχουμε απολέσει σημαντικό έδαφος στην εξαγωγική δυναμική της χώρας και έχουμε δημιουργήσει ένα τεράστιο εξωτερικό χρέος σε ένα ανταγωνιστικό και αδυσώπητο παγκόσμιο περιβάλλον. Το γεγονός ότι αρκετά κράτη που πριν 10, 20 ή 30 χρόνια ήταν σε καθεστώς λήψης σημαντικής οικονομικής αναπτυξιακής βοήθειας από τον ΟΟΣΑ, την Παγκόσμια Τράπεζα και άλλους διεθνείς φορείς σήμερα τείνουν να απαγκιστρωθούν από την εξωτερική βοήθεια και συνεχίζουν με τις δικές τους παραγωγικές δυνάμεις, πρέπει να μας προβληματίσει, αφού εμείς βρισκόμαστε στη χειρότερη οικονομική κατάσταση μετά τη δεκαετία του 1940.

Ένα βασικό ερώτημα που πρέπει να απαντήσουμε είναι ποια είναι τα δομικά στοιχεία μιας πολιτικής διακυβέρνησης που θα μας οδηγήσει στη σταδιακή βελτίωση της λειτουργίας μας ως κράτους, με στόχο το νέο αυτό παραγωγικό μοντέλο ανάπτυξης.

Ως βασικός δομικός στόχος της νέας πολιτικής διακυβέρνησης πρέπει να είναι η δημιουργία σταθερών και αξιόπιστων θεσμών σε όλη τη παραγωγική διαδικασία πουθα προάγουν την ποιότητα και τη διαφάνεια και θα προσελκύσουν επενδύσεις σε κεντρικό και σε περιφερειακό επίπεδο. Η μεταρρυθμιστική αυτή διαδικασία οφείλει ναεξορθολογίσει τις κρατικές δομές στη βάση της μη συνέχισης ενός κατακερματισμένου συστήματος κρατικών δομών, που δημιουργούσε συνεχώς νέους οργανισμούς για να λύσουν το ένα ή το άλλο πρόβλημα, πού ήδη ήταν σε συναρμοδιότητα άλλων. Πρέπει να συζητηθούν και να συμφωνηθούν το ποιοι θεσμοί της πολιτείας πρέπει υποχρεωτικά να συνεργάζονται μεταξύ τους και ποιοι να ενισχυθούν ή να συμπληρωθούν ή να συγχωνευθούν. Έτσι θα έχουμε τελικά την ενδυνάμωση της εμπιστοσύνης των παραγωγικών και κοινωνικών φορέων στους κρατικούς θεσμούς που τα τελευταία χρόνια έχει διαταραχθεί με αποτέλεσμα ο πολίτης να μην έχει πλέον εμπιστοσύνη στη λειτουργία και την αποτελεσματικότητα τους.

Βασικό στοιχείο της πολιτικής διακυβέρνησης είναι να κτίσουμε ένα εθνικό πρόγραμμα έρευνας και τεχνολογίας και να σταματήσουμε να ακολουθούμε σχεδόν κατά γράμμα την αντίστοιχη σχεδίαση μεγάλων ευρωπαϊκών χωρών, που προφανώς δεν είναι φτιαγμένη με βάση τις δικές μας ανάγκες. Το εθνικό πρόγραμμα έρευνας και τεχνολογίας οφείλει να στηρίζει δράσεις εκμετάλλευσης του φυσικού μας πλούτου και τις αντίστοιχες βιομηχανίες(ορυκτοί πόροι, βιοποικιλότητα, τουρισμός) και να βάζει προτεραιότητες και ρεαλιστικούς τεχνολογικούς στόχους που θα αφορούν το διεθνές περιβάλλον ακολουθούντες το παράδειγμα άλλων μικρών χωρών της Ευρώπης που διαπρέπουν σε λίγα τεχνολογικά πεδία καιδεν προσπαθούν να κάνουν λίγο από όλα χωρίς αποτέλεσμα. Τέλος το νέο εθνικό πρόγραμμα έρευνας και τεχνολογίας οφείλει να δημιουργήσει το κατάλληλο πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ των κρατικών θεσμών που θα καλύπτει τις εθνικές ανάγκες του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Στη νέα αυτή εθνική σχεδίαση για την έρευνα και την τεχνολογία, το κράτος οφείλει να δει το ερευνητικό αποτέλεσμα ως μια διαδικασία υψηλού ρίσκου, αφού ο ίδιος ο στόχος της έρευνας και τεχνολογίας είναι να παράγει προϊόντα προστιθέμενης αξίας.

Τέλος χρειάζεται να σταματήσουμε να έχουμε την οποιαδήποτειδεοληψία με τον όρο «αξιολόγηση» η οποία εφαρμόζεται διεθνώςσε θεσμούς και εργαζόμενους καιπροάγει την ποιότητα και την αποτελεσματικότητα σε κάθε ευρωπαϊκή χώρα.

Για να πετύχουμε την αναδιοργάνωση της χώρας με σκοπό τηνανάπτυξη πρέπει να καινοτομήσουμε στο σχεδιαστικό μας σκεπτικόκαι να δημιουργήσουμε σταδιακάένα μικρότερο αλλά πιο αποτελεσματικό κράτος που ο ρόλος τουθα είναι να στηρίζει την ιδιωτικήπρωτοβουλία και την οικονομία.Σε συνθήκες παγκοσμιοποίησηςη ιδιωτική οικονομία παίζει πολύσημαντικό ρόλο και πρέπει να αναλαμβάνει δραστηριότητες που θαμεταμορφώσουν τις ιδέες σε νέαπροϊόντα, υπηρεσίες και σε θέσειςεργασίας για τη νεολαία μας. Η επιχειρηματικότητα στη νέα οικονομίαδεν είναι κρατικοδίαιτη αλλά προφανώς στηρίζεται από ένα κράτος«ρυθμιστή» που λειτουργεί με διαφάνεια, συνέπεια και αντικειμενικότητα σε ένα περιβάλλον υγιούςανταγωνισμού.

Η πρωτοβουλία αυτή προφανώςανήκει στην Κυβέρνηση η οποίαοφείλει να δρομολογήσει ένα γόνιμο, ειλικρινή και εποικοδομητικόδιάλογο για μια νέα αναπτυξιακήσχεδίαση της χώρας που πρέπει ναστηρίζεται σε διεθνείς αρχές και θεσμικές αξίες αφού ο ανταγωνισμόςείναι εξωτερικός και όχι εσωτερικός.

 

Πατήστε εδώ για να διαβάσετε το άρθρο όπως δημοσιεύτηκε στην έκδοση "Leader" Ιουνίου της Hellenic Mail.